++ Forgotten ++
more than bored : sad
more than sad : Unhappy
more than unhappy : Ill
more than ill : Abandoned
more than abandoned : Alone in the world
more than alone in the world : In exile
more than in exile : Dead
more than dead : Forgotten...
คุณเคย"ลืม"ใคร หรือ ถูกใคร "ลืม" บ้างรึเปล่า?
สำคัญแค่ไหนว่าเราจะต้องเป็นที่จดจำของใครๆ
บางที...ชีวิตก็ไม่ได้เรียกร้องอะไรจากเรามากนัก
นอกจาก...ขอเพียงเราจดจำใครบางคนไว้
...ตลอดไป...
เท่านั้น
ฟ้า...สีหม่น
คน...เหงา
เพลง...เศร้า
ทำให้คืนที่อ่อนล้ายิ่งอ่อนแรง
คืนเหงาๆ...มันช่างยาวนานเหลือเกิน
วันนี้...ไม่มีอะไรเลยจริงๆ
แค่...คิดถึง...เธอ
ขอบคุณ...งานเขียนของ พี่'ปราย พันแสง...สำหรับแรงบันดาลใจในชีวิต
"ทุกเวลา...ที่เราห่างกันแสนไกล........
ยังมีอีกคำในหัวใจ...ที่จะบอกเธอ
ให้เธอได้รุ้และเข้าใจ
ว่าคิดถึงเธอ.......เมื่อเราห่างแสนไกล
มีคำหนึ่งคำจะพูดไป ให้เธอได้รู้
จะแทนความหมายความห่วงใย
ฉันคิดถึงเธอ.................."
เมื่อก่อนฉันฟังเพลงนี้ทีไรเป็นต้องร้องไห้ทุกที แต่วันนี้ทำไมไม่ร้องก็ไม่รู้
อาจเป็นเพราะ บรรยากาศมันไม่ค่อยจะเป็นใจเท่าไรมั้ง อิอิ
พักนี้ดู จะเหงาขึ้นเรื่อยๆ
หน้าหนาวเนี่ยมันหน้าเหงาจริงๆด้วย
คงอาจจะมีบ้างในบางเวลา
เราอาจลืมใครบางคนไปบ้างในบางเวลา
แต่ตอนนี้รู้แต่ว่า
ในหัวใจไม่เคยลืม..รักเธอ..เลยสักวินาทีเดียว
"ฉันคิดถึงเธอ...ฉันมีเพียงเธอ"
จะบินไปด้วยกัน .. แม้หนทางยาวไกล
จะมีกันและกัน .. แม้จะนานเพียงใด
มี..มีเพียงสองเรา ท่ามกลางแสงแห่งดวงดาว
สายลมเหน็บหนาว ขอบฟ้ายังดูห่างไกล
มี..มีเพียงสองเราและแสงดาวที่คอยนำทาง
แม้ดาวหมดฟ้า ยังมีรักของเรานำทาง.....
....มีเพียงหนึ่งคำให้เธอรู้ ฉันคิดถึงเธอ....
เคยสิฉันเคยลืม...ลืมเขาไปนานมากมายว่าฉันควรจะคิดถึงเขาและรักเขามากกว่านี้
ทั้งที่ฉันและเขาอยู่ห่างกันพียงเอื้อมมือ...แต่ตอนนี้ระยะทางมันทำให้เราไกลกัน
แต่ตอนนี้ฉันจำเขาได้หมดแล้วล่ะและจะไม่ลืมเขาอีก...เพราะเขาคือคนที่รักฉันจริงจากหัวใจของเขาเองทั้งคู่......พ่อกะแม่ไง หุหุ
ส่วนถูกใครลืมนั้นก้อคงไม่แปลก หุหุ
เพราะฉันมันคนไม่สำคัญอยู่แล้ว ฉันไม่อยากเป็นคนสำคัญของคนมากมาย....ขอแค่มีคนเข้าใจและมองเห็นตัวตนของผู้หญิงคนนึงก้อพอแค่ผู้หญิงคนนึง....แต่สำคัญสำหรับคนๆนั้นและเขาก้อคงจะเป็นคนสำคัญสำหรับฉันเช่นกัน
ค่ำคืนยาวนาน กับความเดียวดาย.....
ความเหงา..มันมีอยู่ทุกที่แหละสำหรับคนที่อ่อนไหว...แต่บางทีฉันก้อชอบมันจัง
มันทำให้ฉันได้ค้นหาอะไรบางอย่างในตัวฉันเอง
นั่งคิดถึงภาพอดีต...ความทรงจำ
ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มและคราบน้ำตา
จะแทนความหมายความห่วงใย...ฉันคิดถึงเธอ
.........ฉันมีเพียงเธอ
คิดถึงก้อปล่อยให้คิดถึง....คิดถึงเค้าให้มากๆ
อย่าพยายามอดกลั้นหรือปิดกลั้นเอาไว้เพราะมันยิ่งจะทำให้คิดถึง....
เหงา...มองดาวบนฟ้าสิ ดาวพวกนั้นเป็นเพื่อนเราเสมอ แม้บางวันมันอาจจะหายไปก้อตามแต่ไม่นานมันก้อกลับมาเพราะมันไม่เคยไปไหนเพียงแต่เรามองไม่เห็นมันเท่านั้นเอง
ก้อเหมือนกับความคิดถึงของแกแหละ...แม้ไม่อาจมองเห็นเหมือนดวงดาว แต่ความคิดถึงนั้นไม่เคยไปไหนยังอยู่ที่เดิมเพียงแต่ว่าเรามองไม่เห็นมันเองหรือบางครั้งเราอาจจะลืมมันไปบ้างก้อแค่นั้น.....
เหนื่อยบ้างไหม
ยังสบายดีหรือเปล่า...ทั้งตัวและหัวใจ
เจ็บมากไหม....
อ่อนแอบ้างไหม
ไหวรึเปล่า
ท้อรึยัง....
บอกได้นะ....ดาวไถดวงนี้ยังอยู่บนฟ้านะ
บอกดาวไถดวงนี้ได้ พร้อมรับฟังเสมอนะ
แม้บางครั้งไม่อาจพบเจอแต่อยากให้รู้ไว้เสมอนะว่าไม่เคยไปไหนไกลจากเธอเลยคนดี....
คิดถึง....
ดูแลตัวเองดีๆนะ
เป็นห่วงมากมาย
ส่งข่าวมาบ้าง....มีเรื่องไรไม่สบายใจ
โทรมาคุยกันนะ...
....ห่วงแกเหลือเกิน...
- more than dead : Forgotten...
- มันหมายความว่า .. สิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตาย คือการถูกลืมรึเปล่า ...
.. ไม่ว่าเค้าจะลืม หรือจดจำเราได้ ..
.. ก็ขอเป็นคนที่จำจดเค้าได้ก็เพียงพอแล้ว ..
.. เพราะแค่นี้ มันก็ทำให้มีความสุขแล้วล่ะ ..
........ วันนี้ดูไดเหงาๆ เศร้าๆ จังเลย ...........
เพลงก็เหงา แต่ซึ้ง .......... สดใส สู้ๆนะค๊า ^^
เป็นกำลังใจให้ !!
more than forgotten : remember everything
เพราะบางสิ่งบางอย่างที่ผ่านมาในชีวิต ก็จำเป็นต้องลืมบ้าง
เก็บไว้แล้วคิดมาก เก็บไว้แล้วมันไม่ดี ก็อย่าจำเลยนะ
จดจำแต่สิ่งดีๆ ก็พอแล้ว
ไม่ใช่ว่าสิ่งไม่ดีก็ไม่ควรจำนะ บางอย่างก็จำไว้เตือนสติตัวเอง
เอ๊ะ เขียนไปเขียนมาก็ งง ตัวเอง ไปดีกว่า
>><บางครั้งการเดินทางบนเส้นทางของกาลเวลา ทำให้เราทำใครบางคนหล่นหายไปกับกาลเวลา
จนเมื่อเรารู้สึกตัวว่าเค้าคนนั้นได้จากเราได้แสนไกล
แต่สิ่งหนึ่งมีจะอยู่ในหัวใจเราเสมอคือความทรงจำ และความทรงจำเป็นสิ่งที่ถูกบันทึกไว้ในหัวใจมิอาจลบเลือน
ไม่เคยลืมใคร . . .
แต่เป็นคนที่ใคร ๆ มักจะลืม . . .
น้ำตาจะร่วง . . .
เพราะ เหงาหรือเปล่าก็ไม่รู้
แต่ลองคิดทบทวน . . .
ก็คงจะเป็นเพราะความเหงา
คงจะเป็นเพราะเป็นคนที่ถูกลืม . .
กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ขณะที่คิดถึงคน ๆ นึง อย่างมากมาย
แต่เค้าคนนั้น กลับคิดถึงใครที่ไม่ใช่ตัวเราเอง
กึ่ง ๆ จะเพ้อ
นั่งเขียนไปน้ำตาซึมไป
คิดถึงคนบางคน คิดถึงความทรงจำดี ๆ
อย่างน้อย . . . ฉันก็ไม่เคยลืมใครล่ะ
ดูแลตัวเองด้วยนะ
ฉันอาจไม่ใช่ใครที่เธอใช้ทั้งหัวใจค้นหา
ฉันอาจไม่ใช่ดวงดาวบนฟ้าที่เธอแหงนมองดูได้
ฉันเป็นเพียงแสงเล็ก ๆ จากก้านไม้ขีดไฟ
แต่จะหลอมเป็นแสงสว่างสุดท้ายให้เพียงเธอ
ฉันอาจไม่ได้เป็นดอกกุหลาบต้องตาใครต่อใคร
ฉันเป็นเพียงดอกไม้ที่พลิ้วไหวให้เธอยิ้มได้เสมอ
ดอกไม้ไม่มีชื่อในโลกที่ไม่มีใครได้พบเจอ
แต่จะเป็นดอกไม้เดียวที่บานในใจเธอตลอดไป
ฉันอาจไม่ใช่สายฝนโปรย
ฉันเป็นเพียงหยดน้ำที่โบกโบยความอ่อนล้าให้เธอได้
หากแม้เป็นหยดน้ำตา จะหลั่งรินมาให้เธอสบายใจ
รอเวลาเหือดแห้งไป ให้เธอพบวันคืนที่สดใสแสนดี
ฉันอาจไม่ใช่สายลม
แต่ฉันเป็นอณูความห่วงใย ที่เพาะบ่ม ทุกลมหายใจนับจากนี้
ในหัวใจที่ว่างเปล่า...เธออาจไม่มีฉันแล้วก็ตามที
แต่ขอให้รับรู้เถอะคนดี...ทุกความรู้สึกที่ฉันมีจะไม่เปลี่ยนไป
ฉันเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ บนโลกนี้
ไม่ขอเป็นอะไรที่มากมี และยิ่งใหญ่
แม้เธอเห็นฉันเป็นเพียงภาพฝันไร้ตัวตนบนความห่างไกล
ก็ลืมเถอะเธอ...ลืมฉันให้หมดใจ ...ฉันไม่เคยเสียใจที่รักเธอ